اخبار > ای کاش ملاقلی پور یا حاتمی کیا درمورد شهید برونسی فیلم می ساختند.
سه شنبه ٢٨ ارديبهشت ١٤٠٠
‹‹ إنَّ الُحُسَین مِصباحُ الهُدی وَ سَفینهُ النِّجاه ›› *‹‹ به سايت بچه هاي مسجد دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان خوش آمدید›*
اخبار > ای کاش ملاقلی پور یا حاتمی کیا درمورد شهید برونسی فیلم می ساختند.
 


  چاپ        ارسال به دوست

گفتگو با مهدی برونسی فرزند شهید برونسی

ای کاش ملاقلی پور یا حاتمی کیا درمورد شهید برونسی فیلم می ساختند.

 

25 اسفندماه سالگرد شهادت مردی از دیار خراسان است که فنون رزم را نه در دانشگاه و دانشکده نظامی بلکه در مکتب اهل بیت آموخته بود. او برای کشتن و پیروز شدن نمی رزمید. او برای اصلاح عالم از بدی ها و تحقق عملی خوبی ها می رزمید. به همین مناسبت گفتگویی با مهدی برونسی، فرزند این شهید داشته ایم. او از گلایه هایش از وضعیت سینمای کشور در حوزه دفاع مقدس و شهدا می گوید و با دلی پر درد آرزو می کند که ای کاش آقای ملاقلی پور یا حاتمی کیا درمورد شهید برونسی فیلم می ساختند. مشروح این گفتگو بدین شرح است:

*از نظر کسانی که شما و پدرتان را دیدند و می شناسند شما چقدر شبیه پدرتان هستید؟

برادرم هم از نظر اخلاقی و هم ظاهری، خیلی شبیه شهید هستند. تقریباً خود شهید برونسی اند. یک بار یک گروه مستندساز برای ساخت مستند آمده بودند و داشتند مصاحبه می گرفتند که برادرم از در وارد شده بود و از پله ها رفته بود بالا. یکی از عوامل کار او را دیده بود و از شدت شباهت گمان کرده بود روح شهید را دیده است.

*نسل جوان ما که شهدا را ندیده اند، نهایتاً آن ها را با اسم یک خیابان می شناسند. مگر این که بعضی از شهدا را که در مورد آن ها کتاب یا یک فیلم سینمایی ساخته شده باشد، بشناسند. درمورد شهید برونسی آن تصویری که از ایشان در فیلم سینمایی یاس کبود ترسیم شده یا در کتابی که درمورد ایشان چاپ شده است، چند درصد با شخصیت واقعی ایشان تناسب دارد؟

بعد از ساخت این فیلم، یکی از رفقای ما به من گفت من فیلم پدرت را دیدم. خیلی قشنگ بود و تحت تأثیر قرار گرفتم. از او پرسیدم: کتاب خاک های نرم کوشک را خواندی؟ گفت: نه. گفتم: این فیلمی که ساخته شده خوب نبود. به من گفت: ناشکری نکنید. فیلم خوبی است. 700 میلیون خرج آن شده و برای آن زحمت کشیده شده است. این حرف درست نیست. به او گفتم: کتاب خاک های نرم کوشک را بخوان. بعد از آن اگر باز هم به من و خانواده شهید گفتی که نگوییم آن فیلم خوب نیست، من قبول می کنم. کتاب را که خواند بعد از مدتی به من زنگ زد و گفت: شما چرا اجازه دادید این فیلم را درست کنند.

اگر نظر من یا خانواده را بخواهید در فیلم به کبودی یاس، 10 درصد زندگی نامه شهید برونسی به کار برده شده و متاسفانه اکثراً حس تخیلی و تصور ذهنی کارگردان و دست اندر کاران فیلم بوده است. متاسفانه بعد از آن همه تحقیق میدانی، وقتی کار به فیلم نامه نویسی و داستان نویسی رسید، واقعیت را کنار گذاشتند. من فکر می کنم آقای جواد اردکانی با این فیلم، یک بار دیگر شهید برونسی را شهید کرد. این فیلم درخور و در شأن شهید برونسی نبود.

من به عنوان یک فرزند شهید باید این آرزو را به گور ببرم که یک کارگردان خوب بیاید یک فیلم خوب در مورد شهید برونسی بسازد. خانواده شهید برونسی مثل یک موش آزمایشگاهی شده اند که هرکسی می خواهد کتاب یا فیلمی درمورد شهید برونسی بسازد، سراغ ما می آید اما به مرحله اجرا و عمل که می رسد آن چیزی که باید بیان شود، بیان نمی شود.

بسیاری از جزییات فیلم به کبودی یاس به غیر از نحوه شهادت شهید برونسی واقعیت نداشت، آن صحنه هم تا حدودی واقعیت داشت. وقتی فیلم به کبودی یاس را خواستند درست کنند آمدند از ما و بقیه همرزمان شهید تحقیق کردند و کتاب خواندند اما به مرحله فیلنامه نویسی که رسید همه چیز فراموش شد.

*به نظر شما در آثار سینمایی مربوط به زندگی نامه شهدا کدام یک توانسته است حق مطلب را ادا بکند و واقعیت را نشان دهد؟

اگر نظر من را بخواهید هیچکدام از فیلم های دفاع مقدس از ابتدا تا الان واقعیت جنگ نیست. اگر هم باشد خیلی کم و درحد 10 یا 20 درصد است. هیچکدام بر اساس واقعیت دفاع مقدس نیست. جوان امروز ما نیازمند هیجان نیست بلکه نیازمند کسب شناخت و معرفت از شهدا و به دنبال خصوصیات بارز شهداست. من کارشناس نیستم که بخواهم نظر بدهم اما با اطلاعاتی که درمورد دفاع مقدس دارم، هیچکدام جز موارد معدود نتوانسته اند، دفاع مقدس را آن چنان که بود و هست، بیان کند.

*کدام فیلم در این فیلم ها توانسته است انتظار شما را تامین کند؟

فیلم هایی مثل پرواز درشب و عقاب ها خوب است چون هیجان درآن وجود دارد اما زندگینامه شهدا در آن نیست. فیلم هایی مثل فیلم شهید بابایی باید بسازند. متاسفانه در این فیلم ها، شخصیت پردازی و معرفی شهدا به نسل جوان کامل صورت نمی گیرد. بیت المال را خرج می کنند و 700 میلیون خرج فیلم به کبودی یاس می کنند که هیچ فایده و اثری ندارد. ما خانواده شهدا راضی نیستیم که بیت المال را این چنین مصرف کنند. خود شهید برونسی هم نسبت به بیت المال خیلی حساس بود اما 700 میلیون از این بیت المال، برای ساخت فیلمی از خودش حرام شد.

*راهکار برای جلوگیری از این اتفاقات چیست؟ اگر خانواده های شهدا هنگام فیلمبرداری حضور داشته باشند، این مشکل رفع می شود؟

به ما می گویند در حوزه تخصص شما نیست که پشت صحنه بیاید و نظر بدهید. البته ما پشت صحنه بودیم اما به ما می گویند شما در کار سینما و فرهنگ نیستید و اگر بخواهیم اظهار نظر بکنیم می گویند شما متوجه نمی شوید. من فکر می کنم اگر در ثبت زندگی نامه شهدا و ساخت فیلم های آنان واقعاً بر اساس آن چیزی که هست، پیش بروند و طبق فیلنامه عمل بکنند و با خانواده های شهدا رو راست باشند و واقعیت سرگذشت و زندگی نامه شهدا را به تصویر بکشند، نهایت 10 درصد تخیل در آن وجود داشته باشد.

*یعنی این فیلنامه ای که به شما نشان دادند با فیلم اصلی فرق داشت؟

بله اصلا به کل فرق می کند. من نمی خواهم وارد نقد این فیلم بشوم و زحمت دوستان را زیر سوال ببرم وگرنه حرف زیاد است. نسبتاً فیلم خوبی بود ولی خوب اجرا نشد. این همه فیلم و مستند از شهید برونسی ساختند اما هیچ کدام بر میل و نظر من و خانواده شهید نبود. وقتی میل و نظر من نباشد، قطعا جوان امروز هم توجه نمی کند. یکی از اشکالات دیگر فیلم به کبودی یاس این بود که در آن از بازیگران معروف استفاده نشد و انگیزده دیدن این فیلم را از جوان گرفت. جوان امروز وقتی در فیلمی یک بازیگر معروف باشد به دنبال آن فیلم می رود. این فیلم برای کسانی خوب است که شهید را نشناسند و کتاب خاک های نرم کوشک را نخوانده باشند . شهید برونسی موانع و خودسازی های زیادی داشت که هیچکدام را کارگردان در این فیلم نیاورده است. فیلم خوبی بود ولی می توانست خیلی بهتر باشد. با این بودجه 700 میلیون تومانی می توانستند این فیلم را یک سریال 5 قسمتی کنند.

*علت این که ما هرچه جلوتر می رویم، هم از آثار دفاع مقدسمان کمتر می شود و هم از کیفیت آن ها کاسته می شود، چیست؟

این موضوع به کم توجهی مسئولین ما برمی گردد. بخش دیگر آن این است که این ها با خانواده شهدا همکاری کنند متاسفانه وقتی ما حرفی می زنیم، می گویند در حوزه تخصص شما نیست که نظر بدهید. می آیند یک فیلم داستانی درست می کنند مثل دکل یا فیلم های دیگر که متاسفانه در آن واقیعت ها کم تر گفته شده است. 

*شاید به سبب همین سختی ها و دشواری های کار در ادا کردن حق مطلب درمورد زندگینامه شهید و حساسیت هایی که مردم و خانواده شهدا دارند، در خوب اجرا نشدن فیلم موثر باشد. مثلاً حساسیت بر روی این که خانواده های شهدا از این فیلم ها رضایت کافی ندارند.

چون درست نساختند و بر اساس واقعیت نبوده، خانواده ها راضی نیستند. اگر درست می ساختند که کسی اعتراض نمی کرد. ما در روزنامه ها اعتراض نکردیم. خیلی ها آمدند مصاحبه بکنند اما ما تشکر کردیم که مبادا زحمتشان زیر سوال رود. اصلاً کارگردان ها خیلی کم در وادی دفاع مقدس هستند. فقط به صرف این که طرف مستند ساز است آمده تا فیلمی بسازد. این ها آمدند و تخیلات ذهنی خودشان را وارد فیلم کردند. ای کاش آقای ملاقلی پور یا حاتمی کیا در مورد شهید برونسی فیلم می ساختند. متاسفانه کاگردان های ما به دنبال این هستند که انتهای بودجه، چه چیزی برایشان باقی می ماند. نگاه به اهمیت و کیفیت کار برای شهدا نمی کنند. کلاً ما در حوزه سینما و فیلم برای شهدا ضعیف کار می کنیم.

*علت این ضعیف کار کردن نبود بچه های ارزشی در عرصه سینما و فیلم نیست؟

شما اگر بچه های ارزشی در سینما پیدا کردید، به من معرفی بکنید. متاسفانه این ضعف است که امروز ما در حوزه سینما و فیلم بچه های ارزشی و دفاع مقدسی نداریم. اگر هم باشند خیلی کم هستند. بچه های ما باید در این عرصه ورود پیدا بکنند. آقای ده نمکی هم که مدعی کار برای دفاع مقدس هست، حقش را ادا نکرد. دارد تلاش می کند که کاری برای دفاع مقدس کند اما با این فیلمی که ساخت، کاری کرد که جوانی که می خواهد تازه پشت سینما و تلویزیون دفاع مقدس بنشیند با آن چفیه و کلاه مسخره کند و بخندد. وی به دنبال بگو بخند و خنده انداختن مردم و جوانان است. این ها فکر می کنند که اگر در فیلم های دفاع مقدس ما مسخره بازی باشد، جوان جذب آن می شود. نه این طور نیست. متاسفانه ما می خواهیم فرهنگ دفاع مقدس را با طنز، موسیقی سمفونیک و این مدل کارها به جوانانمان معرفی کنیم. شهدای ما خیلی مقدس هستند و این کارها در شأن آنان نیست.

آنقدر ایراد در این فیلم های دفاع مقدس هست که واقعاً دل ما خانواده های شهدا خون است و ما این آرزو که یک فیلم خوب در این زمینه ساخته بشود را به گور خواهیم برد. آن وقت می گویند چرا جوانان ما به دنبال فیلم های عشق و عاشقی می روند. آیا بالاتر از عشق یک رزمنده به خدا هم هست؟

طبیعی است که کسی که درکی از این قضایا و شهدا ندارد، نمی تواند آن نقش های پر از معنویت را بازی کند.

بازیگران ما در دفاع مقدس و با شهدا نبودند. الان آقای پرویز پرستویی به خاطر این که خودش زجر کشیده و در کارهای دفاع مقدس هم بوده است، دغدغه ساختن این فیلم ها را دارد و برای ساختن این فیلم ها دل می سوزاند. متاسفانه از این مدل آدم ها در عرصه سینما کم است.

*شما هنرنمایی پرویز پرستویی در فیلم لیلی با من است را با توجه به این که طنز بود، چقدر مثبت می بینید؟

اگر در این فیلم طنز هم بود، طنز سنگین و با شأن و منزلت بود و در آن ادا و جنگولک بازی وجود نداشت. شهدای ما شوخی می کردند و طنز هم داشتند اما بی حیایی در آن ها وجود نداشت. برای بچه خود من سوال شده است که آیا در جبهه آدم هایی مانند شخصیت های فیلم اخراجی هم وجود داشت؟

*کمی هم به بحث در حوزه کتاب ها و رمان های برگرفته از زندگی نامه شهدا بپردازیم. علت استقبال زیاد مردم از کتاب خاک های نرم کوشک با توجه به توصیه مقام معظم رهبری چیست؟

من فکر می کنم جوانان امروز ما، تشنه معرفت و معنویت اند و به دنبال خاطراتی هستند که بر اساس عشق به اهل بیت باشد. من فکر می کنم تنها چیزی که باعث شد رهبر انقلاب از این کتاب تعریف کنند ذکر ارتباط های معنوی شهید با اهل بیت است. خود حضرت آقا هم وقتی این کتاب را خواندند به خاطر آن الهامات که در این کتاب وجود داشت، خیلی تحت تاثیر قرار گرفتند. آقا وقتی از این کتاب تعریف کردند فرمودند که این کتاب، کتاب خودسازی است و آدم سازی می کند.

*چقدر این کتاب را در نشان دادن ابعاد واقعی شخصیت شهید برونسی موفق می دانید؟

خیلی از بخش های کتاب خاک های نرم کوشک را ما و همرزمان شهید سانسور کردیم به این علت که گفتیم شاید باورش برای بعضی ها سخت باشد و گفتیم همین مقدار کافی است. کتاب خاک های نرم کوشک واقعاً 100 درصد تاثیر معنوی خودش را بر روی جوانان گذاشته است. خیلی از کسانی که با من صحبت می کنند، عنوان می کنند که این کتاب را ده ها بار خوانده اند. به نظر من، به غیر از نویسنده این کتاب، آقای عاکف کسی نباید وارد حوزه خاطرات شهید برونسی بشود. چون ایشان در این حوزه، بیشترین تسلط را دارد.

به نظر من کتاب «بروید پیدایش کنید» کتاب بسیار بی ارزشی است و مورد تایید خانواده شهید برونسی نیست.

*در مجموع چند کتاب درمورد شهید برونسی تألیف شده است؟

5 کتاب؛ خاک های نرم کوشک، اوستا ابوالحسن، گلبو، بروید پیدایش کنید و خط شکن که در حال چاپ است. اما بهترین کتاب همان خاک های نرم کوشک است.

*نظرتان درباره آن دو کتاب دیگر اوستا ابوالحسن، گلبو چیست؟

کتاب گلبو هم خوب است اما خاک های نرم کوشک بهتر است. تنها کتابی که خانواده شهید برونسی را زجر می دهد کتاب «بروید پیداش کنید» است. خاطره شهید برونسی را جوری مطرح کرده که شان حضرت زهرا(س) و شهید را زیر سوال برده است و نویسنده این طور توجیه می کند که براساس تصورات ذهنی خودش نوشته شده است. چون این اثر زیر نظر خود بنیاد حفظ و نشر آثار دفاع مقدس است و این کتاب و نویسنده آن توسط سازمان حفظ و نشر آثار دفاع مقدس حمایت می شود، این کتاب منتشر و پخش شده است.

*با توجه به این که چندسالی هست که بحث عرفان های کاذب در جامعه ریشه دار شده است، معرفی حالات عرفانی شهدا و شخصیت های آن ها چقدر می تواند کمک کند که جوانان ما سراغ مکاتب دروغین نروند؟

در درجه اول باید جوان ما خودش بخواهد و به دنبال شهدا بیاید. ایجاد این خواسته در جوان هم از خانواده شکل می گیرد لذا ما باید فرهنگسازی را از پدر مادر ها شروع کنیم. اگر در خانواده ای فرهنگ ایثار و شهادت وجود داشته باشد، یقیناً همان باور و فرهنگی که در ذهن پدر مادر ها هست، در دختر و پسر خانواده نیز شکل می گیرد. من خودم در خانه، سی دی مداحی پخش می کنم. همین خودش یک نوع جهت دهی به فرزند است. در مقابل اگر خانواده ای وابسته به ماهواره و رسانه های غربی باشد، مطمئن باشید همان باور غلط و الگو های غلط در فرزندان آن خانواده شکل می گیرد.

اگر در خانواده ای فرهنگ غربی و تفکرات غلط وجود داشته باشد، همان باور و اعتقاد برای فرزند آن خانواده نیز شکل به وجود می آید. باید توجه داشت که نقش اصلی را در فرهنگسازی پدر و مادر انجام می دهند و جوان ما با فرهنگ خانواده خود رشد می کند. اگر این فرهنگ، فرهنگ شهدایی باشد، آن وقت می شود آن جوان را راهنمایی به سمت زندگی نامه و سیره شهدا راهنمایی کرد.

یکی دیگر از عواملی که در فرهنگسازی برای جوانان از اهمیت بالایی برخوردار است، نقش رسانه های مختلف است. اگر یک جوان، هویت ایرانی خود را بشناسد و فرهنگش، فرهنگ شهدا و اهلبیت باشد، مطمئن باشید بازخورد بسیار بالایی خواهد داشت. البته گذشته از خانواده، محیط دانشگاه و کار هم هست. وقتی یک دانشجوی خانم محجبه با چادر وارد دانشگاه می شود، می تواند معرف الگوی حضرت زهرا(س) و حضرت زینب(س) باشد. اما اگر بی تفاوت باشد و تاثیر خودش را بر روی دانشجو های دیگر نگذارد، مطمئناً تاثیر پذیر خواهد شد و کم کم حجاب خودش را از دست خواهد داد.

بسیاری از شهدا، ارتباط معنوی و حالات عرفانی خاصی نسبت به خداوند و اهل بیت داشتند. اگر به این ها پرداخته شود، فرهنگ اهل بیت و معنویت در جوانان ما محکم می شود و دیگر جذب این دست گروه ها نمی شوند. اساس عرفان شهدا پاک، مقدس و صراط مستقیم  و آرامش بخش است اما اساس این عرفان های دروغین، باطل و مشکل زاست. معرفی شهدای بزرگوار اسلام، می تواند به عنوان ابزاری موثر برای مقابله با این عرفان های دروغین باشد.


اعظم امیروثوقی

 

 


٠٨:٠٢ - چهارشنبه ٢١ اسفند ١٣٩٢    /    عدد : ٣٥٢٩٨٧    /    تعداد نمایش : ١٢٢٣


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




ساعت
اوقات شرعی