اخبار > ردپای ساواک در مخدوش شدن آمار شهدای انقلاب اسلامی
 


  چاپ        ارسال به دوست

ردپای ساواک در مخدوش شدن آمار شهدای انقلاب اسلامی

بهار سال 58 بود که ملت ایران پس از سال ها مبارزه با رژیم طاغوت بر سر مزار شهدای انقلاب اسلامی رفتند و شروع به خواندن شعر "در بهار آزادی،‌ جای شهدا خالی" نمودند. این فضا نه تنها در تهران بلکه در جای جای کشورمان حاکم بود؛ البته در ابن میان بودند خانواده هایی که نمی دانستند جنازه شهیدشان در کجا مدفون شده و یا اصلا به شهادت رسیده است یا خیر! حالا 35 سال از آن روزها می گذرد ولی هنوز تعداد دقیق شهدای انقلاب اسلامی ما مشخص نیست و  جای این سئوال باقی می ماند که علت این آمار مخدوش در تعداد شهدای انقلاب اسلامی چیست؟

به گزارش محراب نیوز، تعداد شهدای انقلاب اسلامی در این سال ها به موضوع چالش برانگیزی میان مسئولین و تاریخ نگاران تبدیل شده است. مسعود زریبافان معاون رئیس جمهور و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران دولت دهم چندی پیش در یکی از برنامه‏های زنده سیما  آمار شهدای انقلاب اسلامی را حدود 2700 نفر اعلام کرد، حال آنکه صادق قطب زاده رئیس وقت صدا و سیما در سخنرانی خود در 25 اسفند 1357 تعداد این شهدا را شصت هزار نفر اعلام کرد و چندی بعد در مقدمه «قانون اساسی جمهوری اسلامی» آمد: «بهایی که ملت پرداخت؛‌ نهال انقلاب پس از یک سال و اندی مبارزه مستمر و پیگیر با باروری از خون بیش از شصت هزار شهید و صدهزار زخمی و معلول و با برجای نهادن میلیاردها تومان خسارت مالی در میان ‌فریادهای‌: «استقلال‌، آزادی‌، حکومت اسلامی‌» به ثمر نشست.»

قطعا آمار ارائه شده از سوی مسئولین بنیاد شهید به تعداد شهدای ثبت  و ضبط شده در این اداره کل اختصاص دارد ولی بسیاری از کارشناسان چون عباس سلیمی نمین  رئیس دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران معتقدند که تعداد شهدای انقلاب کمی بیش از 4000 نفر بوده است.

ساواک شهدا را آشوب گر می نامید

برای روشن شدن بهتر این آمار متناقض نباید از نقش ساواک در مخدوش شدن آمار شهدای انقلاب مغفول ماند؛ چراکه این سازمان به روشهای مختلف سعی داشت مبارزان انقلابی را کوچک جلوه دهد و این حرکت مردمی را ناچیز قلمداد کند. ساواک یا همان سازمان اطلاعات و امنیت کشور، نام آشنایی برای مبارزان انقلابی و حتی نسل های بعدی است. اختناق، استبداد و بازداشت های گسترده ای که ساواک بین سالهای 1335 تا 1357 در کشور ایجاد کرده بود، فرصت هر نوع فعالیت را از مخالفان حکومت سلب می کرد و شکنجه های وحشیانه ی ساواک بعد از دستگیری، رعب و وحشت فراوانی را در فضای جامعه حاکم کرده بود.

دوران مبارزه علنی با رژیم استبدای شاه پهلوی از اوایل دهه 1340 آغاز شد و با فرا رسیدن 22 بهمن 1357 به پایان رسید و در این میان می توان شهدای انقلاب را به چند دسته اعدامی ها، شهدای زیر شکنجه، درگیری مسلحانه، تظاهرات و ... تقسیم کرد. البته رژیم مستبد پهلوی و ساواک از این شهدا به عنوان آشوب گران و اختلال گران یاد می کرد و به همین دلیل خانواده اکثر آن ها اجازه برگزاری مراسم تشیع جنازه و ختم برای شهدای خود نداشتند.

جنازه شهدا در گورهای دسته جمعی مدفون شد

از سوی دیگر ساواک برای اینکه ژرفای جنایت و قساوت رژیم مستبد شاه را در کشتار بی ‌رحمانه مردم از دید ملت ایران و جهان پوشیده نگاه دارد، بسیاری از کشته ‌ها و حتی زخمی‌ هایی که در وقایع مهم مثل 17 شهریور یا 15 خرداد در خیابان ها افتاده بودند را پیش از آنکه به بیمارستان ها و یا پزشک قانونی انتقال یابند و مورد شناسایی قرار گیرند در کامیون ها می ریخت و در نقاط دوردست، در گورهای دسته‌ جمعی مدفون می شدند.

بر اساس اطلاعات مرکز اسناد اسلامی در واقعه 17 شهریور جمعیت معترض از نخستین ساعات صبح دسته دسته در میدان ژاله گرد آمدند. هنگامی که تلاش رژیم برای پراکندن جمعیت اجتماع کننده و جلوگیری از پیوستن بیشتر مردم به میدان ناکام ماند، خشونت آغاز گردید و مردم بی دفاع به رگبار بسته شدند. با شروع درگیری انواع سلاح های آتشین به خدمت گرفته شد. تانک ها، مسلسل ها و هلی کوپترها از زمین و هوا جنگ خونینی علیه قیام کنندگان به راه انداختند. در پی آن صحنه ای به پا شد که به میدان اعدام شباهت داشت. سربازان مسلح، میدان شهدا را از چهار طرف محاصره کرده و با استقرار در پشت بام ها از هر جهت مردم را با گلوله ها بدرقه می کردند.

به هر حال جمع کثیری از حاضران در صحنه به شهادت رسیدند، آمار شهدا و مجروحین این حادثه هیچ گاه به طور دقیق شناسیی و مشخص نشد؛ زیرا اجساد کشته شدگان توسط کامیون های ارتش و نیروهای ساواک، به نقاط نامعلومی حمل و در گورستان های دسته جمعی دفن شدند.

روی جنازه شهدای 17 شهریور نوشته شده بود ناشناس

"مصطفی ابوالحسنی" از جمله افرادی است که در کفن و دفن شهدای 17 شهریور سال 1357 نقش بسزایی داشته است. او در بیان خاطراتش می گوید:‌ یکشنبه صبح تنهایی به بهشت زهرا رفتم. تمام محوطه غسالخانه پر از جنازه بود. مردم نگران و ملتهب به دنبال جنازه‌های اقوام خود می‌گشتند، هیچ کس درحال خودش نبود. به داخل غسالخانه مردانه رفتم. جنازه‌های فراوانی در آنجا وجود داشت، بعضی از آنها داخل پارچه قرار داشتند اما بیشتر جنازه‌ها روی زمین پخش بودند. روی اکثر آنها با کاغذ نوشته بودند «ناشناس». اسمی یادم نیست که روی جنازه‌ای نوشته باشند. آن زمان زیاد رسم نبود مردم به همراه خود کارت شناسایی داشته باشند به همین دلیل بیشتر جنازه‌ها ناشناس بود. همین طوری هاج و واج داشتم جنازه‌ها را نگاه می‌کردم که یکدفعه متوجه صدای مردهشویی شدم که من را صدا می‌زد، گریه می‌کرد و خیلی هم مضطرب بود. از قبل با هم آشنا بودیم. به من گفت: می‌خواهید چه کار کنید؟ گفتم: نمی‌دانم. گفت: هر کاری می‌کنید عجله کنید، دیشب از طرف حکومت نظامی آمدند و هرچه جنازه بود بردند و ریختند داخل چاه. بعدها که از خانواده‌های شهدای 17 شهریور پرسوجو می‌کردم، آنها هم می‌گفتند بعد از پیگیری ‌های زیاد فهمیدیم که جنازه‌ها را داخل یک گودال ریخته‌اند." خود این مطلب نشان می‌‌دهد که رژیم و ساواک از قبل برای این کار برنامه داشته چون کندن گودال کار چندان آسانی نیست.

برخی شهدا توسط ساواک مفقود الاثر شدند

یکی دیگر از علل آمار نامشخص شهدای انقلاب مفقود الاثر شدن برخی از شهدای انقلاب بود؛ برخی از شهیدان از اهالی شهرها و روستاهای دوردست بودند و خانواده‌های آنان هرگز از سرنوشت آنان نتوانستند خبر یا نشانی به دست آورند. از این رو، آنان را از افراد مفقودالاثر به شمار آوردند؛ و بدین گونه تنها از شهیدانی نام و نشانی به جا ماند که مردم توانستند آنان را از صحنه درگیری بیرون ببرند و به بیمارستانها برسانند و یا به گورستان تحویل دهند که نام آنان در دفتر بیمارستان و یا گورستان به ثبت رسید و یا برخی از خانوده‌های شهید، نام آنان را اعلام کردند؛‌ چرا که ساواک برخی از آن ها را در مکان های نامعلوم دفن می کرد و نشانی از محل دفن آن ها در اختیار خانواده ها قرار نمی گرفت.

عدم اعلام خبر شهادت بستگان به خاطر ترس از ساواک

یکی دیگر از این دلایل عدم مشخص شدن تعداد شهدای انقلاب این بود که برخی از خانواده‌های شهیدان از بیم پیگرد شدید رژیم شاه و برای اینکه گرفتار زندان، ساواک و بازجویی ‌های آزاردهنده و شکنجه‌های توانفرسا نشوند، خبر شهادت بستگان خود را در بازگو نکرده و مرگ آنان را به علت تصادف و دیگر رویدادهای غیرطبیعی عنوان می کردند.

آنچه بیان شد تنها گوشه ای از جنایات نیروهای ساواک در دوران انقلاب اسلامی بود که به امار متناقض شهدای انقلاب منجر گردید. اماری که به گفته بسیاری از تاریخ نگاران به ده هزار نفر نمی رسد ولی قطعا از 2700 نفر بیشتر است. ولی در ان میان انتظار می رفت مسئولین در سی و پنج سال گذشته برای رفع ابهامات موجود در تعداد شهدای انقلاب اقداماتی  انجام دهند که متاسفانه این مهم تا به امروز حتی در میان مراکز مرتبط با شهدای انقلاب اسلامی مغفول مانده است و تلاش نفس گیر را می طلبد

 

 

زهرا کریمی


١٠:٥٤ - چهارشنبه ٢٣ بهمن ١٣٩٢    /    عدد : ٣٤٣٩٥٥    /    تعداد نمایش : ٨٣٣


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




شهدا دست نیافتنی نیستند/ باید سیمت وصل باشد!
نسل ما نسبت به شهدا خیلی احساس دوری می‌کند. و تصور اکثرمان این است که آن‌ها از شکم مادر شهید به دنیا آمده‌اند! هیچ خطا و اشتباهی نکرده‌اند و ما هیچ وقت نمی‌توانیم مثل آن‌ها باشیم.
 ١١:٣٩ - 1393/03/10 - نظرات : ٠متن کامل >>
سایه کوه‌های صهیون بر چمن‌های برزیل
رویکردی که تاکنون در میان تحلیل گران در مورد نحوه نگرش صهیونیست‌ها به جهان و انسان ارائه شده، تقریبا شکلی جهانی به خود گرفته است.
 ١١:٣٣ - 1393/03/10 - نظرات : ٠متن کامل >>
وضعیت آموزش اخلاق جنسی در ایران
منطقه خط قرمز؛ ورود افراد متفرقه اکیدا ممنوع!
علامه طباطبایی در تفسیر آیه 21 سوره روم می فرماید: «پس اينكه فرمود: أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها، معنايش اين است كه براى شما و يا براى اينكه به شما نفع برساند، از جنس خودتان زوج آفريد.
 ١١:٢٦ - 1393/03/10 - نظرات : ٠متن کامل >>
از سید جمال الدین اسد آبادی تا سید علی خامنه ای
تفکر وحدت و اتحاد مسلمانان، قدمتی به طول تاریخ ظهور اسلام دارد. نگرشی که حضرت محمد (ص)، در دوران رسالت خود بر آن همت گمارد و یکپارچگی مسلمانان را به ارمغان آورد.
 ١١:٢٣ - 1393/03/10 - نظرات : ٠متن کامل >>
چماقداران چه کسانی را زدند؟
جریان ابتذال فرهنگی مقابل رهبری!
الهام چرخنده، شهاب حسینی، مریلا زارعی، محسن تنابنده، لعیا زنگنه از جمله افرادی هستند که به کرات مورد حمله کمپین های رسانه ای غرب زده قرار گرفته اند. چه کسانی در پشت پرده این جریان قرار دارند؟
 ١٠:٥١ - 1393/02/28 - نظرات : ٠متن کامل >>